Huzurun Reçetesi

Rümeysa Bala | . | SIZDEN GELENLER

Onu görünce içime değişik bir ışık saçılıyor, ferahlık ve güven kaplıyor her yanımı. Belki de insanlık bu duyguları yaşamak için varolduğundan bugüne arayış içinde. Kimi aşkından bekliyor, kimi annesinden, kimi çevresinden.. bazı talihsizler de meyhane ve bar köşelerinden, cansız maddelerden… Ama istenen özlenen hep bu… Tatminsizlikler ihtiraslar bazen insanın canına kastetmeler. En sevdiklerinden beklenen bu: Huzur ve güven…

Halbuki benim içimi saran bu ışık hüzmesinin sahibi gibi bir arkadaşı yok mu bu insanların, bu sahillere sığınıp onların iç dünyasındaki zenginlikten istifade etmek istemezler mi? Umut etmezler mi kaynağı onların gönlü olan bu güzellikleri bize de sıçratmaları. Ve umulmaz mı arayışların bitmesi, kaosların son bulması. O ışığın bizi götürmesine izin verip gidelim nereye kadar götürürse, belki o zaman anlarız Yunus ne demek istemiş Mevlana nasıl diyebilmiş ‘kim olursan ol gel…’

Bu arkadaşım aslında tanıdığım Gül kaynaklarının ilki değil, beni dunyalıklardan karanlıklardan alıp harikalar diyarına uçuran bilmem kaçıncı güneş… Ben galiba şanslıyım biraz, içimle boğuşup dururken böyle sahillere demir atmak herkeslere nasip olmuyor anlaşılan, yoksa bu gülyüzlülerin ulaştığı insanlardan ne kavga ne gürültü ne tortu ne korku ne de bunalım senaryoları yükselemez. Ama tabi içimizde mücadelenin farkında değilsek, kapalıysa gönül kapılarımız sıkıca bencillik ve enaniyetle.. ya da geçici zevklerle sarhoşsak ne yapsın güneş ışıkları.. elbet bize çarpıp başka kapılara doğru yol alacaktır sessizce ve üzgünce… Üzgünce dedim çünkü o ışık şahsiyetler gerçekten bizim için bizden çok üzülürler, hatta ağlarlar evet yanlış değil gerçekten ağlarlar… Nedir onları böyle sızlatan bilemem ama onları tanıdıkça bunun samimi sevgi olduğunu bilirim yakinen…

Bu tip insanlar çok değildir maalesef ama az da değildir: Nerede, nasıl karşılacağın belli olmaz, belki otobüste, belki sokakta, belki işte, belki en karamsar olduğun bir anda hızır misali belirirler yanında, ha ‘onlar Hızır mı’ diye sorma bana beni aşar bu soru.. ama aynı çağda benimle aynı buhranlarla boğuşan kardeşim ne olur bul bu gül yüzlü tatlı dilli gönül erlerini ve takıl peşlerine. Benim gibi huzura yelken açtığını farkedip boşa geçen günlerine acıyacaksın. Garantilidir, yeter ki sen de samimiyet kanatlarınla onlara doğru uçur yüreğini…