Yeniden Doğuş

Nurcan Kırmızcı | . | SIZDEN GELENLER

Sanki yeniden doğdum Rasulüm kaybettiğim benliğimi buldum
Senin güllerle çevrili nurlarla donanmış sevda ikliminde gezeli
Bulutlara güllere Mekke’ye Medine’ye Seni sordum
Uhud’a sordum Kabe’ye Hira’ya sordum ve Seni buldum

Keşke biz de Seninle aynı zamanda yaşasaydık yanında yer alsaydık
Yaşasaydık da Sana gelen taşlar bizim başımızı yarsaydı acıtsaydı
Yüzüne atılan topraklar bize atılsaydı dikenler bize batsaydı
Hakaretler bize yapılsaydı işkembeler bizim başımıza konsaydı

Şimdi vicdanlarımız azap içinde yaşadıklarını öğrendikçe hissettikçe
Seni tanıyınca nasıl açılmaz ki sevginin hapsedildiği kalbdeki kelepçe
Gül kokun dolsa odaya gül yüzün görünse rüyamda her gece
Yüzünü bir kere görsem de kör olsam nurunla açılsa gözlerim ötelerde

Sensiz karanlık yollar mana buudundan uzaktayız maneviyatımız kırık
Hep yeniden gelirsin kaybettiğimiz yönümüzü yeniden gösterirsin diye
Unuttuğumuz yaratılış gayemizi neciyiz nereye gidiyoruz sorusunu
Hatırlatmak için gelirsin diye fazladan bir seccade vazoya bir gül koyduk