İçeriğe geç

Ehâdîs-i Nebeviyede de bu cümleden olarak bir hayli sıfat göstermek mümkündür: يَسْأَلُ الْمَلٰئِكَةَ20 sözündeki “sual”; يَأْمُرُ21 ve يَنْهٰى22 kelimelerindeki “emr u nehy”; يَشْهَدُ23 sözünden anlaşılan “şehadet”; يُهَرْوِلُ24 kelimesinden çıkan “hervele”; يَتَقَرَّبُ بَاعًا25’daki “takarrüb”; يَنْزِلُ إِلَى سَمَاءِ الدُّنْيَا26 ifadesindeki “nüzûl”; keza يُحِبُّ27, يُبْغِضُ28 ve يُرٰى فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ29, يَفْرَحُ30, يَضْحَكُ31, يَقْبِضُ32, يَبْسُطُ33, يُجَادِلُ34, يَعْجَبُ35, مَا مِنْ أَحَدٍ أَغْيَرُ مِنَ اللّٰهِ36 ve أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي37… gibi kelime ve cümlelerden münfehim olan “muhabbet, buğz, ahsen-i sûret, ferah, dahik, kabz u bast, mücadele, aceb, gayret, maiyyet” kelimeleri de bu kabîl sıfatlardandır.

142