“Sus ey dîvâne! Durmaz kâinâtın seyr-i mu’tâdı, Ne sandın! Fıtratın ahkâmı hiç dinler mi feryâdı? Bugün, sen kendi kendinden ümîd et ancak imdâdı; Evet, sen kendi ikdâmınla kaldır git de bîdâdı; Cihan kanûn-i sa’yin, bak, nasıl bir hisle münkâdı! Ne yaptın? ‘Leyse li’l-insâni illâ mâ-seâ’¹⁶ vardı!..”