Bamteli

<div class="elementor-widget-container">
Soru: Rabbin rubûbiyetine, İslâm’ın rehberliğine ve Rûh-u Seyyidi’l-Enâm’ın 
peygamberliğine razı olduğumuzu hangi sözle ve duyguyla ifade etmeliyiz? Rabb-i 
Rahim’den, Din-i Mübîn’den ve Rasûl-ü Ekrem’den hoşnut olmayı “sadâkatin 
zirvesi” saydığınız nazar-ı itibara alınırsa, rıza ufkuna ancak sadâkat 
kulvarından geçerek varılacağı söylenebilir mi? 
<blockquote dir="ltr" style="MARGIN-RIGHT: 40px"> 
-Rıza ufkunun ifadesi olan şu mübarek söz, sabah-akşam okuduğumuz dualar 
arasında yer almaktadır: (00.40) 
 رَضِيناَ 
بِاللهِ رَبًّا وَبِاْلإِسْلاَمِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ 
وَسَلَّمَ رَسُولاً 
Rabbimizin rububiyetinden, din olarak İslam’dan ve İnsanlığın 
İftihar Tablosu Hazreti Muhammed’in (sallallahu aleyhi ve sellem) 
peygamberliğinden hoşnuduz. 
-Bilen sever, bilmeyen de alâkasız kalır; çoklarının Rasûl-ü Ekrem’e karşı 
alâkasızlıkları bilemediklerinden dolayıdır. (02.14) 
-Bazen insan gönülden dua eder, Cenâb-ı Hak da hemen icâbette bulunur; bazen 
de bir duanın kabulü -bir hikmete binâen- aynı tazarru ve niyazı on-on beş sene 
tekrar etmeye bağlanır. Binaenaleyh, bir insan şu duayı yirmi beş sene boyunca 
her gün yüz kere okuyup rıza talebinde bulunsa yine de değer: (05.25) 
 اَللّٰهُمَّ 
عَفْوَكَ وَعَافِيَتَكَ وَرِضَاكَ، اَللّٰهُمَّ إِلَى مَا تُحِبُّ 
وَتَرْضَى 
Allahım, Senden afv ü afiyet ve rızanı istiyorum; sevip hoşnut 
olduğun şeylere beni hidayet buyur!” 
-Hazreti Ruh-u Seyyidi’l-Enâm (aleyhi elfü elfi salâtin ve selâm) Efendimiz 
rıza mertebesinin kutbudur. (07.44) 
-Allah Rasûlü çok mütevazı idi; bununla beraber, bir üstünlük ifade etse de, 
risaleti ile alâkalı hakikatleri dile getirmesi O’nun vazifesi cümlesindendi. 
(10.49) 
-Rasûl-ü Ekrem Efendimiz hem nebî hem de rasûldür. Risalet nehârî ve açık, 
nübüvvet leylî ve kapalıdır. Sevgili Peygamberimizin dualarında bu nükte de 
gözetilmiştir. (12.16) 
-Sadâkat ve rıza arasında nasıl bir münasebet vardır? (15.40) 
-Rasûl-ü Ekrem Efendimiz’i (sallallahu aleyhi ve sellem) ve O’nun getirdiği 
her şeyi tasdikte kemale erişen, kendisine sunulan mesajlara -aksine ihtimal 
vermeyecek şekilde- iman eden ve i’lâ-yı kelimetullahı hayatının gâyesi bilen 
sıddîkların pîri Hazreti Ebu Bekir (radıyallahu anh)’tır. Aslında Ashâb-ı 
Kirâmın hepsi birer sıddîktır; ne var ki, onların en önünde yer alan ve sadâkat 
sancağını taşıyan zat Ebu Bekir efendimizdir. (19.25) 
-Mefkuremize ve dostlarımıza karşı sevgimizi fevkalâde bir sadâkatle ortaya 
koymalıyız, abartılı övgülerle değil. Adanmış ruhlardan birini Kordonboyu’nda 
flört ederken görsem yine de onun hakkındaki kanaatim kat’iyen değişmez. Öyle 
gitmesine razı olamam, usulünce ikaz ederim; onun ötede elimden tutmasını 
isterim.. o başka. Fakat, bir insanı herhangi bir kusurundan dolayı hemen ademe 
mahkum etmemek sadâkatin gereğidir. (22.00) 
-Bazı sadâkat kahramanları hüccet gibidirler; onların bir yerdeki 
mevcudiyetleri oranın hakkaniyeti adına bin tane delilden daha müessirdir. 
(27.00) 
-Ne olur Allah aşkına, birkaç gece kalkın ve Cenâb-ı Hak’tan ümmet-i 
Muhammed’in ikbalini dileyin!.. (30.05)</blockquote>
</div>

Sadâkatin Zirvesi