Bamteli

<div class="elementor-widget-container">
Soru: 1) Siyer-i seniyye ile (Rasûl-ü Ekrem –sallallahu 
aleyhi ve sellem– Efendimiz’in hayatı, ahlâkı ve yaşayışıyla) günümüzün 
hadiseleri arasında iltisak (bitişme, kavuşma, birleşme) noktalarının 
yakalanması gerektiğini ve bunun zaruret ölçüsünde ehemmiyet arz eden bir husus 
olduğunu ifade buyuruyorsunuz. Bu açıdan, Hudeybiye Sulhü’nü değerlendirir 
misiniz? 
<blockquote dir="ltr" style="MARGIN-RIGHT: 40px"> 
-Asr-ı Saadet’te hadiseler cüzî olarak ortaya konmuş, cüzî birer vakıa olarak 
gerçekleşmiştir; fakat onlarda daha sonra meydana gelebilecek küllî hadiselere 
işaretler vardır. Adeta her hadisede daha sonraki dönemlerin meselelerinin 
çözümü için bir kısım uçlar bırakılmıştır. O uçlardan yürünerek hâlihazırdaki 
problemlere yaklaşılırsa, mevcut problemlerin halledilmesi için pekçok ipucu 
bulunabilir. (01:01) -Geçmişte yazılan siyer kitaplarının bir kısmı bize 
ulaşmamış olabilir; zamanımıza kadar ulaşan eserler de o günün tarih felsefesi 
açısından hadiselerin yorumlanması şeklinde kaleme alınmıştır. Fakat o 
dönemlerden günümüze varıncaya kadar bazı felsefi telakkiler rafa kaldırılmış ve 
yeni düşünce tarzları geliştirilmiştir. Dahası zaman en büyük müfessirdir. 
Dolayısıyla da, bu hususlar nazar-ı itibara alınarak siyer-i seniyyeye her 
devirde bir kere daha o anki şartlar zaviyesinden bakılmalıdır. 
(05:11) -Müslümanların günümüzdeki en büyük kusurlarından biri de, çağı 
iyi okuyamama ve dünyanın dört bir yanındaki değişik toplumlara onların anlayıp 
kabul edecekleri dille hitap edememe eksikliğidir. İnanan insanlar, inandıkları 
yüksek hakikatleri tepki almadan anlatabilmek için uygun bir üslup tutturmak 
zorundadırlar ve bundan dolayı da bir çeşit “söylem geliştirme merkezleri”ne 
muhtaçtırlar. (07:23) -Hicretin altıncı senesi Allah Rasûlü (sallallahu 
aleyhi ve sellem), tam bir metafizik gerilim içinde bulunan ashabını, umre için 
Mekke’ye götürmeye söz vermişti. Böyle bir umre, hem muhacirînin yıllardır süren 
sıla hasretini giderecek, hem de bütün Müslümanlara yeni bir gerilim 
kazandıracaktı. Allah Rasûlü bu mülâhaza ile Ashab-ı Kiram’ı alıp yola 
koyulmuştu. Fakat Mekke ehli mü’minlere umre imkânı vermeyince, Rasûl-ü Ekrem 
(aleyhissalatu vesselam) Efendimiz, savaş yerine sulhü seçmiş ve onlarla çok 
hikmetlere mebni bir antlaşma yapmıştı. (11:15) -Halid b. Velid, 
harplerde dize getirilecek bir insan değildi.. olmamalıydı da… İlerde İslâmî 
izzete dönüşecek gurur mevcudiyetini devam ettirdiği sürece, kılıç zoruyla 
İslâm’a girmesi imkânsızdı. Ayrıca, istikbalin bu eşsiz kumandanını, Cenâb-ı 
Hak, lütfuyla korumuş ve onun, izzetiyle İslâm’a girmesine zemin hazırlamıştı. 
Eğer böyle bir sulh dönemi olmasaydı, Halid’in buzları nasıl eriyecekti! Amr b. 
Âs ve Osman b. Talha (radiyallahu anhüma) gibi yüzlerce insan, bu sulh döneminin 
yumuşak ikliminde hakikatleri idrak etmişlerdi. (14:03) -Hudeybiye 
Sulhü’yle tam on sene Kureyş gailesine karşı garanti altına alınmış oluyordu. Bu 
on senelik zaman dilimi, Müslümanlar için çok mühimdi. Allah Rasûlü bu dönemde 
yetiştirdiği irşad ekiplerini çeşitli yerlere gönderme fırsatını buldu ki, bu 
da, bütün Arap Yarımadası’nda İslâm’ın sesinin duyulması demekti. 
(17:30) -Harp psikolojisi içinde, İslâmî hakikatleri karşı tarafa 
anlatmak mümkün değildi. Fakat sulh atmosferinde gidip gelmeler olunca, o güne 
kadar İslâm’a ait güzelliklerden habersiz yaşayanlar, gördükleri bu güzellikler 
karşısında hayranlıklarını gizleyemiyorlardı… Müslümanların yaşayışı, Cennet 
hayatından farksızdı.. ve onu gören büyüleniyordu. Abdest, ezan, cemaatle 
kılınan namaz ve o insanların namazdaki huşû ve hudûları, Mekkelilerin gönlünü, 
baş döndürücü bir cazibeyle kendine çekiyordu. Hudeybiye sulhü sayesinde, içine 
İslâm’ın sesinin, soluğunun ve Kur’ân mesajının girmediği hemen hiçbir ev 
kalmamıştı. Bu yönüyle Hudeybiye Sulhü günümüzün insanlarına önemli bir mesaj 
vermektedir: Hizmet ancak sulh atmosferinde yapılabilir. 
(18:55)</blockquote> 
Soru: 2) Bahsettiğiniz “siyer felsefesi”ne bağlı kıymetli 
eserler ve semereli gayretler ortaya koymanın biraz da bu konudaki ızdırap ve 
heyecanla alâkalı olduğu söylenebilir mi? (22:07) 
<blockquote dir="ltr" style="MARGIN-RIGHT: 40px"> 
-Izdırap, en büyük bir ilham kaynağıdır. (22:22) -Mü’min mutlaka çok 
heyecanlı yaşamalı ama bize deli heyecanı lazım değil. Öyleyse, akıllı heyecanı 
nasıl olmalı? (23:08) -İslam âbidesini ikâme etme heyecanı taşımayan 
insanların ortaya koyacağı siyer felsefesi –bir yönüyle– yalandır. Bu önemli iş 
imandaki derinliğe, İslamiyeti dosdoğru yaşamaya, mukaddes ızdıraba ve 
meseleleri tımarhane cinnetinden kurtararak mabed heyecanıyla ele almaya 
bağlıdır. (25:20)</blockquote>
</div>

Siyer Felsefesi ve Hudeybiye Sulhü