Bamteli

<div class="elementor-widget-container">
Soru: 1) “İnanan sarsılsa da devrilmez” başlıklı 
makalenize de dibace yaptığınız “Gevşeklik göstermeyin, tasalanmayın; eğer 
inanıyorsanız üstünsünüz.” (Âl-i İmrân, 3/139) mealindeki ayet-i kerime, Uhud’u 
müteakiben nâzil olduğunun nakledilmesinden dolayı sadece savaş ve maddî kuvvet 
ile ilgiliymiş gibi anlaşılabiliyor. Bu ilahî beyan günümüzün mü’minlerine ne 
ifade etmektedir? 
<blockquote dir="ltr" style="MARGIN-RIGHT: 40px"> 
-“Esbâb-ı Nüzûl”, yani “âyetlerin inişine sebep teşkil eden hâdiseler” çok 
karakteristiktir ve her devirde benzerleri cereyan edebilecek tipte nümune 
hâdiselerdir. Bundan dolayıdır ki, şayet Kur’an-ı Kerim’e küllî bir nazarla 
bakılırsa, esbâb-ı nüzûl aracılığıyla pek çok düstur ve prensip ortaya 
çıkarılabilir. (01.07)-En büyük bela nedir? (02.33)-Bir mü’min, 
hem içinde yaşadığı dönemi ve zamanın şartlarını çok iyi okumalı; durması 
gerektiği yeri ve metafizik geriliminin ölçüsünü doğru belirlemelidir; hem de 
meseleleri sadece menfi yönlerinden ele alıp sürekli karamsar tablolar çizmekten 
sakınmalı, Cenâb-ı Allah’a itimadını ve ümidini asla yitirmemelidir. 
(03.55)-Bir ayetin herhangi bir mesele üzerine inmiş bulunması, o ilahî 
beyanın sadece o meseleyle alâkalı olduğu anlamına gelmez. Cenâb-ı Hakk’ın her 
sözü binlerce hikmetle doludur ve pek çok hadiseye ışık tutucudur. Her ayet, 
esbâb-ı nüzul olarak zikredilen hadiselerle beraber, onlara benzeyen diğer 
olaylar için de bir aynadır. (06.50)-“Gevşeklik göstermeyin, 
tasalanmayın; eğer iman ediyorsanız üstünsünüz.” (Âl-i İmrân, 3/139) mealindeki 
ayet-i kerime de belli bir hadise üzerine nâzil olmuş bulunsa bile, her 
devirdeki inananlar için çok önemli bir tembihtir. (09.19)-Allah Teâlâ, 
insanlara, taşıdıkları sıfatlar ve o sıfatlara göre yaptıkları ameller 
zaviyesinden muamelede bulunur. (11.00)-Her kâfirin her sıfatı kâfir 
olmadığı gibi, her mü’minin her sıfatı da mü’min olmayabilir. Bu açıdan mü’min, 
kâfir sıfatlarının mağlubu olmamaya çok dikkat etmelidir. Meselâ, sistemli 
çalışmamak, ömrü israf etmek, vahdeti zedeleyici davranışlar içine girmek, 
mü’minlere karşı hazımsızca davranmak, küçük küçük meseleleri öne çıkartıp 
büyütmek, kavga etmek, dedikodu, gıybet ve su-i zanlara girmek… Evet, bunların 
hepsi birer kâfir sıfatıdır. Ve bunca kâfir sıfatını üzerinde taşıyan bir 
insanın ve böylesi insanları bünyesinde barındıran bir toplumun muvaffak olması 
kat’iyen düşünülemez. (12.05)-Yükselmenin ve üstün olmanın yolu mü’min 
sıfatlarla muttasıf olmaktan geçmektedir. Dolayısıyla, bize düşen vazife; en 
çirkin hadiseleri bile bir muhasebe vesilesi olarak değerlendirmek ve mü’mine 
yaraşır bütün güzel vasıflarla donanmaktır. (18.45)</blockquote>Soru: 2) Ashâb-ı Kiram’ın 
dinin esaslarına ait nakilleri ile mucizeler gibi harikulâde hallere dair 
rivayetleri arasında bir farklılık var mıdır? Sahabe efendilerimizin bu konudaki 
tavrı, seleflerimizin ve büyüklerimizin söz, hal ve hareketlerini naklederken 
hangi hususlara dikkat etmemizi talim buyurmaktadır? (20.50) 
<blockquote dir="ltr" style="MARGIN-RIGHT: 40px">-Ashâb-ı 
Kiram, Rasûl-ü Ekrem (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz’e ait her şeyi 
hassasiyetle kaydedip sonraki nesillere aktarmışlardır. Şu kadar var ki, Zât-ı 
Ulûhiyete karşı vazifeler, imanla alâkalı meseleler ve ahiret hayatına dair 
hususlar üzerinde daha fazla durmuşlardır. (21.15)-“Ebu Zerr ekolü” 
diyebileceğimiz vera çizgisinin kahramanlarından Ömer bin Abdülaziz, “Gün 
gelecek, kâfirler cehennem ateşinin karşısına tutulurken onlara şöyle denilecek: 
Bütün zevklerinizi dünya hayatınızda kullanıp tükettiniz, onlarla safa 
sürdünüz!” (Ahkaf, 46/20) mealindeki ayet-i kerimeyi okuyunca yemeden içmeden 
kesilir; âhiret meyvelerini daha dünyadayken yiyip bitirmekten ve öteye müflis 
olarak gitmekten korktuğu için bir bardak soğuk su içmeye, birkaç lokma yemek 
yemeye bile cesaret edemezdi de zeytinyağına ekmek bandırarak açlığını 
yatıştırırdı. (24.30)-İnsanlığın İftihar Tablosu özel bir donanımla 
gönderildiği gibi, Ashâb-ı Kirâm efendilerimiz de o büyük emanetin emin 
emanetçileri olarak hususi mahiyetle dine hizmete memur kılınmışlardır. 
(30.15)-Ashâb-ı Kirâm efendilerimiz, Rasûl-ü Ekrem (sallallahu aleyhi ve 
sellem) ile alâkalı her şeye canlarını verirlerdi; fakat, onlar, elden 
geldiğince kendilerini kurb-u ilahiye yükseltecek meselelerle meşgul olurlardı. 
(32.30)-Sahabe efendilerimizin “rastlantı” ve “tesadüf” tabirlerini 
kullandıkları tek mesele… (34.10)-Üstad Hazretleri gibi Hak dostlarının, 
zaman zaman kerametleri ve tevafukları nazara vermelerinin hikmeti… 
(36.18)</blockquote>
</div>

Tasalanmayın; İnanıyorsanız Üstünsünüz!..