Kırık Testi

<div class="elementor-widget-container">
Soru: İster ülke içinde, isterse ülke dışında ortaya çıkan 
şiddet ve terör hâdiseleri bahane edilerek Müslümanların toptancı bir yaklaşımla 
zaman zaman kamuoyu nazarında maznun durumuna düşürülmek istendiği görülüyor. Bu 
tür hâdiseleri nasıl değerlendiriyorsunuz ve bu hâdiseler karşısında mü’mince 
tavır nasıl olmalıdır? 
Cevap: Hemen başta ifade edeyim ki, ben, bu tür 
hâdiselerin, Müslümanların oluşturduğu bir organizasyon tarafından planlanıp 
tasarlanarak gerçekleştirildiğine hiçbir zaman inanmadım. Zannediyorum 
hâdiseleri bir bütün hâlinde, başı-sonu, önü-arkasıyla, önyargısız ve insaflı 
bir şekilde tahlile tâbi tutan her akl-ı selim sahibi kişi de benim bu inancımı 
paylaşacaktır. Zira doğudan batıya, kuzeyden güneye dünyanın değişik 
bölgelerinde gerçekleşen ve Müslümanlarla irtibatlı gibi gösterilmeye çalışılan 
hâdiselerin figüranlarına bakıldığında, bu figüranların, her ne kadar isimleri 
Müslüman ismi olsa da, dünyayı kendi zihniyetlerine göre şekillendirmek isteyen 
şer şebekelerinin, belli güç odakları ve servislerin, oynadıkları satranç 
oyununda kiraladıkları kanlı katil veya ilaç içirip iradelerini ellerinden 
aldıkları, düşüncelerini felç ettikleri robotlaştırılmış hasta ruhlar oldukları 
görülür. 
İslâm Asla Teröre Cevaz Vermez 
Meselenin İslâm’la irtibatlandırılmasına gelince, bilinmesi gerekir ki, daha 
baştan İslâmî esaslar bu tür hâdiselerin yapılmasına asla müsaade etmez. Evet, 
Müslümanlık hakkında sathî seviyede, şöyle böyle malumatı olan bir insan dahi 
bilir ki, hiçbir Müslüman, ülkesi işgal edildi veya hürriyeti elinden alındı 
diye kalkıp tek başına savaş ilan edemez, hürriyet mücadelesi deyip masum 
insanları hedef alamaz. Böyle bir anlayışı, Müslüman mantığı ile telif etmek 
mümkün değildir. Dinimizde harp, ülke çapında, bütün bir milletin organizasyonu 
ile ve ancak belli kurallara bağlı kalarak gerçekleştirilebilir. Hiç kimse, 
kafasına estiği gibi, ulu orta, dinin koyduğu esas ve disiplinlere muhalif bir 
şekilde bir mücadele şekli ortaya koyamaz. Bu açıdan daha önce nice kere ifade 
ettiğim hususu müsaadenizle bir kez daha ifade edeceğim: Terörist, Müslüman 
olamayacağı gibi, Müslüman da terörist olamaz. Mutlak zikir kemaline masruf 
olduğundan, biz burada, “terörist Müslüman, Müslüman terörist olamaz” derken, 
Müslümanlığın özüne ve ruhuna açık olan bir insanın, böyle bir işi yapmasının 
mümkün olmadığını anlatmak istiyoruz. Eğer bir insan Müslüman olduğunu 
söylediği hâlde bu işi yapıyorsa, onun Müslümanlığında İslâm’ın esas ve 
prensipleriyle telifi mümkün olmayan bir eksik ve gediği var demektir. Maksadımı 
ifade adına, Peygamber Efendimiz’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) başka bir 
konuyla alakalı beyan buyurduğu bir hadis-i şerifi nakledeyim. İnsanlığın 
İftihar Tablosu (aleyhissalâtü vesselâm) buyuruyor ki: 
لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَشْرَبُ 
الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ 
يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ“Zina eden mü’min olduğu sürece zina etmez, 
hırsızlık yapan mü’min olduğu sürece hırsızlık yapmaz, içki içen mü’min olduğu 
sürece içki içmez.” (Buhari, Eşribe 1) Bu hadis, inanan bir insanın, imanın 
şuurunda iken zina, hırsızlık yapmayacağını, içki içmeyeceğini anlatıyor. Başka 
bir ifadeyle, hadis-i şerif; zina eden, hırsızlık yapan, içki içenin en azından 
bu günahları irtikâp ettiği esnada hakiki mü’min olmadığına dikkat çekiyor. 
 
Bu hadis-i şerifi izah adına kelam kitaplarında, bazı tekellüflü yorumlara 
gidildiğini görüyoruz. Ben burada onlara girmeyeceğim. Fakat kanaatimce meseleyi 
şu şekilde anlayabiliriz: Allah’a (celle celâluhu) inanması gerektiği şekilde 
inanan, işlediği günahların hesabını ahirette Allah’a vereceğine iman eden, 
Cennet, Cehennem ve haşr u neşrin varlığını kabul eden bir insanın, bu duygular 
kendisine hükmettiği sürece bu günahları işlemesi düşünülemez. İşte bu mânâda, 
bir terörist, teröristlik yaptığı esnada mü’min değildir. Evet, bir insan halis 
ve kâmil mânâda mü’min olduğu sürece asla terörizme girmez/giremez. 
Dolayısıyla ben, ne Turan’da ne Fizan’da yapılan terör eylemlerinin şuurlu 
Müslümanların organizasyonu ile yapıldığına hiçbir zaman inanmadım. Hatta 
bu olayların mevhum figüranlarının şu an hayatta olmadıkları kanaatindeyim. Zira 
birilerinin ısıtıp ısıtıp önümüze sürdüğü, internette görüntü ve videolarını 
yayınladıkları bazı isimlerin gerçekte şu an var olup olmadıklarını dahi 
bilmiyoruz. 
Bilgi Kirliliği ve Safderûn İnsanlar 
Diğer taraftan, dünden bugüne, dünyadaki şer şebekeleri, karanlık odaklar, 
hususiyle de Müslümanlığa karşı belli bir tavrı olanlar hep aynı silahı 
kullanmış ve hep aynı oyunu oynamışlardır. Bunlar paranoya ihtiyaçlarını 
karşılama adına toplumda oluşturdukları korku ve panik havasıyla insanların 
vehimlerini tetiklemiş ve insanların yüreklerini ağızlarına getirmişlerdir. 
Diyelim ki, onlar kendi karakterlerinin gereğini yapıyorlar ama beri tarafta ne 
acıdır ki, kendi ülkemizde de hâdiseleri basiret ve firasetle tetkike tâbi 
tutmadığından, dünyadaki belli güç odaklarının ve merkezlerin üretip yaydıkları 
haber ve sözlere hemen inanıveren safderûn diyebileceğimiz insanlar var. 
Geçmişte bu tür bir hâdise gerçekleştiğinde çevremdeki insanlara şöyle 
demiştim: “Hâdisenin failleriyle alâkalı yüzlerce ihtimal varken, hâdisenin oluş 
keyfiyeti üzerinde derin bir sis perdesi bulunuyorken, bazı insanlar, meseleleri 
niçin hemen internet siteleri veya gazetelere düşen şekliyle okuyup 
değerlendiriyor ve ona göre hüküm veriyorlar. Allah aşkına, bu insanlar, 
söylenen şeylerin bir de aksinin olabileceğine niçin hiç ihtimal 
vermezler?” Zira güç, kuvvet ve menfaatten başka herhangi bir değer ölçüsü 
kabul etmeyen zalim insanların dünyasında, onların düşünce ve akide hayatlarında 
yalan diye bir mefhum yok ki! Aksine onlar, yalan ve aldatmayı bir akıllılık 
olarak görüyor ve hayatlarını buna göre yaşıyorlar. İnanan insanlar olarak biz, 
bir cemaatin huzurunda “şu insan yalan söyler” derken bile, yani başkasının 
yalanını anlatırken dahi hicap duyar, bu durumu ifade etme mecburiyetinde 
kalmışsak, “Kusura bakmayın, yalan gibi çirkin bir lafı huzurunuzda ağzıma 
aldım” deyip özür dileyerek söyleriz. Bu, İslâm’ın bize verdiği terbiyenin ve 
İslâm’dan kaynaklanan kültürün gereğidir. Evet, bizim kültürümüzde yalan 
söyleyen bir insana doğrudan doğruya “yalancı” demekten hicap duyulduğu için 
“hilaf-ı vaki beyanda bulunuyor” diyerek mesele ortaya konur. Fakat –bağışlayın– 
yalan ve aldatmayı hayat tarzı hâline getirmiş kişilerin söylediklerine niçin 
hemencecik inanıyor ve onların yalan söyleyebileceklerini göz önünde 
bulundurmuyoruz. Bu şahısların şimdiye kadar ortaya çıkan yalanlarından ve bu 
yalanların bize gösterdiği karakterlerinden her şey bekleneceğinden dolayı 
ihtiyatlı olmamız gerekmez mi? Fakat maalesef, söylenen sözlere, okuduğumuz 
haberlere mutlak doğruymuş gibi hemen inanıyor ve meseleleri buna göre 
yorumluyor, buna göre değerlendiriyoruz. Hiç unutmuyorum, bir zaman bir yerde 
büyükelçilik yapmış olan bir zat, meydana gelen bir fecâi ve fezâiden sonra, 
aradan daha bir iki saat geçmeden kalkmış ve “bu meseleyi falan yapmıştır” 
demişti. O zat, suçlu olarak gördüğü şahsın ismini dahi yanlış telaffuz edecek 
ölçüde meselenin cahili olduğu halde hükmünü vermekte hiç tereddüt 
göstermemişti. 
İşte bilgi kirliliği ve yanlış yönlendirmeler sebebiyle maalesef her bir 
hâdise sonucunda Müslümanlığın tertemiz imajı kirletilmiş, onun dırahşan 
çehresine zift atılmıştır ve hâlâ atılmaya devam edilmektedir. Hani, halk 
arasında, “Çamur at izi kalsın” diye bir söz vardır. Ne acıdır ki günümüzde 
Müslüman imajına böyle bir çamur atılmış ve maalesef o çamurun izi 
kalmıştır. 
Bu, bir vâkıadır. Bu vâkıa karşısında yapılması gereken ise, bütün 
dezenformasyon ve iftiralara rağmen, İslâm’ın gerçek mânâ ve hüviyetiyle her 
yerde anlatılması, güzel temsille her yerde gösterilmesidir. Fail-i meçhul bu 
hâdiselerin, İslâm’ın özünü temsil eden insanların işi olmadığını bıkıp 
usanmadan dile getirmeliyiz. Gerçek bir Müslüman’ın herkese el uzatıp, herkese 
sinesini açabileceğini göstermeliyiz. Silm u selâmetten gelen Müslümanlığın 
sevgi, barış ve merhamet çağrısını Amerika’dan Avrupa’ya, Uzak Doğu’dan 
Afrika’ya bütün insanlığa duyurmalıyız. 
Diyalog Köprüleri ve Vehimlerin İzalesi 
Takdir edersiniz ki, bu hakikatin bütün gönüllere duyurulması birdenbire 
olacak bir iş değildir, uzun bir zamana vâbestedir. Senelerden beri ister bir 
kısım din mensuplarının, isterse oryantalistlerin Müslümanlığın aleyhine yazıp 
çizdikleri şeyler, öyle korkunç bir şekilde zihin ve düşünceleri kirletmiştir ki 
birdenbire bunu silip temizleyemezsiniz. Zaten siz, İslâm’ın bütün 
güzelliklerini birdenbire meşherde teşhir ediyor gibi ortaya koysanız, insanlar 
bunu hazmedemezler. Uzun zaman onların içinde kalacak ve sizi tanıyıp 
öğrenmelerine fırsat vereceksiniz. Akıllarındaki, “Şimdi böyle diyorlar ama 
acaba biraz güçlenip bazı imkânları elde ettiklerinde de aynı şeyleri 
söyleyecekler mi?” türünden istifhamlarını fiilî tavır ve davranışlarınızla 
izale edeceksiniz. On sene boyunca sizin nabzınızı tutacak, kalbinizin nasıl 
attığına bakacaklar. Bir on sene geçecek, bir kere daha nabzınızın aynı atıp 
atmadığını kontrol edecekler. Böylece on, yirmi, otuz sene sizi test edecekler. 
İşte sizin bu süreçte hep aynı yerde durduğunuzu, ifade tarzınızı hiç 
değiştirmediğinizi görecek ve sizin hakkınızda ona göre bir hükme 
varacaklar. 
Evet, siz bir taraftan İslâm’ı gerçek esas ve prensipleriyle anlatacak; diğer 
taraftan da onların sizi dinlemelerine, görmelerine ve test etmelerine imkân 
vereceksiniz. Belki sizin evlerinize, müesseselerinize, iş yerlerinize gelecek, 
kendi dünyanızda sizi tanıyıp sizin hakkınızda bir kanaate varacaklar. Eğer 
yıllar boyunca kafalarda oluşmuş/oluşturulmuş bir olumsuz imajı gidermeyi 
düşünüyorsanız, bence takip edilmesi gereken yol budur. 
Bir misal olması açısından arz edeyim: Ben bir karınca öldürmediğimi nice 
kereler ifade ettim. Evet, hayatımda tek bir karınca dahi öldürmedim. Hatta bir 
zaman yanımdaki bir arkadaş, bana eziyet ediyor diye eliyle üzerimdeki bir 
karıncayı süpürmüştü. Seneler geçmesine rağmen bu hâdiseyi unutamadım. Kendi 
kendime, nasıl oldu da o canlıya kıydı, diyorum. Başka bir zaman bir arkadaşımız 
bir kampta su içmeye giderken gördüğü bir yılanı yakalayıp kuyruğundan silkerek 
belini koparmış. Ben bir-iki ay o arkadaşla konuşmadım. Senin ne hakkın var ki, 
onun yaşama hakkının önüne geçiyorsun? Hayvan seni sokmaya gelmiyordu ki, su 
içmeye gidiyordu. Eğer hakikaten ağzını açar ve bir kobra gibi sana doğru 
gelirse, o zaman nefsi müdafaa meselesi söz konusu olur. Kaldı ki ben böyle bir 
durumda bile onu öldürmek yerine kaçmayı tercih ederim. Çünkü onun da ekosistem 
içinde bir yeri var. Dinimizde mecbur kalındığında öldürmeye cevaz verilmiştir 
ancak bunun sevap olduğu söylenmemiştir. 
Şimdi kalbi bu türlü mülâhazalara kilitli bir insanın herhangi bir insana 
kıyması hiç mümkün olur mu? Yanlış anlaşılmasın, ben burada kendimi anlatmıyor, 
sadece sizin hissiyatınıza, inanan gönüllerin duygu ve düşüncesine tercüman 
olmaya çalışıyorum. Fakat bütün bunlara rağmen, bazı insanlar hâlâ sizin 
hakkınızda değişik vehimlere giriyorlarsa, bu durum karşısında yapılması gereken 
aktif bekleyiş içinde sabır göstermektir. Karakterinizi, ruh yapınızı, 
hissiyatınızı, iç dünyanızı bir “showroom”da, bir galeride teşhir ediyor gibi 
teşhir edeceksiniz. El âlem gelecek, girecek, gezecek, görecek, bakacak ve sizin 
hakkınızdaki vehimlerinden kurtulacak. Siz belki de bu süreci fark 
edemeyeceksiniz. Onlar gelecek, sizin üzerinize bir işaret koyacak ve daha sonra 
geldiğinde bu işaretin yerinde durup durmadığını kontrol edecekler. Daha sonra 
bir kere daha gelecek ve aynı desen ve şivenin olup olmadığına bakacaklar ve 
böylece hakikî Müslümanlığı gerçek derinlik ve enginliğiyle görecekler. 
Netice itibarıyla, Müslümanlar hakkında oluşturulmak istenen günümüzdeki bu 
olumsuz imajı gidermek belli bir zamana vâbestedir. Mesele bir takvime 
bağlanarak çok iyi tanzim edilmeli, süreklilik ve ciddiyet içinde olumsuzluklar 
birer birer izale edilmeye çalışılmalıdır. Eğer günümüzün inanan gönülleri belli 
bir zaman isteyen bu meselede, aktif bir sabırla hareket eder, meselenin 
ciddiyeti ölçüsünde ceht ve gayrette bulunurlarsa, gün gelir, hasımlarının, 
İnsanlığın İftihar Tablosu (aleyhissalâtü vesselâm) ve O’nun güzide ashabı 
hakkında dedikleri “Bu insanlar emindir, emniyet ve güvenin temsilcileridir.” 
sözünün kendileri hakkında da ifade edildiğini göreceklerdir. 
</div>

Kirli Oyunlar ve Mü’min Firaseti