Bamteli

<div class="elementor-widget-container">
Soru: 1) Tarih boyunca “boyayayım derken boyanan 
insanlar”ın da olduğu görülüyor. Peygamber Efendimiz’in insibağına erdiği ve 
Habeşistan’a hicretle şereflendiği halde, Ümmü Habibe validemizin ilk eşi 
Ubeydullah b. Cahş ve Sevde validemizle nikahlanan Sekran b. Amr gibi bazı 
kimselerin irtidat ettikleri naklediliyor. Bu hususu, mefkure muhacirleri 
açısından değerlendirir misiniz? 
<blockquote dir="ltr" style="MARGIN-RIGHT: 0px"> 
-Bazı rivayetlerde, Habeşistan’a hicret edenlerden Ubeydullah bin Cahş ve 
Sekran bin Amr gibi birkaç kişinin irtidat ettiği anlatılmaktadır. Ne var ki, bu 
zatlar hakkında kat’î hüküm vermemek, mülahaza dairesini açık bırakmak lazımdır. 
Dahası, hiç kimse hakkında Cehennem ve azab-ı ilahi takdirine kalkışmamak; insaf 
ve şefkati elden bırakmamak; kötülüğü meslek edinenlere bile mürüvvetkâr 
davranıp onlar için de hidayet duasında bulunmak esastır. 
(01:23) -Habeşistan’a hicret esnasında İslam mesajı daha çok yeniydi; 
bazı kimselerin henüz tededdütlerinden kurtulamamış olmaları normal 
görülebilirdi. Onların pek çoğu beş on ayet öğrenip halkaya dâhil olmuşlardı ama 
Mekke’deki zorluklara katlanabilecek mukavemette değillerdi. Dolayısıyla, 
kendilerine gösterilen hicret yolunu ihtiyar etmiş ve dinlerini daha rahat 
yaşayabilmek maksadıyla Habeşistan’a gitmişlerdi. (04:00) -O zamanlar 
Bizans kültüründen etkilenen Batı Hristiyanlığına nispeten Doğu 
Hristiyanlığı’nda hala bir kısım hakikat emareleri mevcuttu; Hazreti Cafer’in 
müessir sözlerini dinleyen Necaşi’nin yere bir çizgi çizip “Sizinle bizim 
aramızda işte bu kadar bile bir fark yok!” deyişinde bunun da tesiri vardı. Bu 
itibarla da, İslam’ı henüz tam kavrayamamış bazı kimseler, oradaki temel espriyi 
anlayamamış ve Hristiyanlık için “Nasıl olsa bu da Allah’ın dini!” demiş 
olabilirler. (08:17) -Şayet, bir irtidat vâki olduysa, ihtimal, o ilk 
muhacirlere, dinlerinden dönmeleri karşılığında büyük vaadlerde de bulunulmuş 
olabilir. (10:25) -Endülüs’e varıp ulaşan müslümanlar gibi dünyanın dört 
bir yanında fetihler gerçekleştiren inananlar, çok samimi niyetle ve metafizik 
gerilimle gittikleri yerlerde bile muhatap oldukları kültürlerden bazı şeyler 
almış ve kısmen de olsa boyanmışlardır. (11:30) -Son dönemde “maddi kılıç 
kınına girmiştir” hakikatine inanıp cihanın her tarafına açılırken sadece 
gönülleri fethetmeyi hedefleyen mefkure muhacirleri için de özden uzaklaşma 
tehlikesi söz konusudur. Zira, insanların boşluklarını kollayan şeytan, onlara 
da nüfuz etmeye çalışmaktadır. Fakat, elhamdulillah şimdiye kadar -bütünüyle 
yıkılıp devrilen- muşahhas bir misal görmedim. Belki bazı arkadaşlar adanmış 
olmanın gereğini -arzu edildiği ölçüde- yerine getirememiş sayılabilirler. Ne 
var ki, gönüllüleri milyonlara ulaşan bir heyet içinde birkaç kişinin farklı 
tavırlara girmesi normaldir; şayet böyle bir kayma olmuşsa, bu büyütülmemeli ve 
ümitsizlik sebebi yapılmamalıdır. (16:30)</blockquote> 
Soru: 2) Bir yangını söndürmeye ve başkalarını kurtarmaya 
koşan adanmış ruhlar, kendi emniyetlerini ne ölçüde düşünmelidirler? 
(20:39) 
<blockquote dir="ltr" style="MARGIN-RIGHT: 0px"> 
-Alevlerin bağrına atılmadan önce gerekli tedbirleri alan itfaiyeciler gibi, 
yeryüzündeki manevi yangınları söndürmeye ve yanmak üzere olan insanları 
kurtarmaya koşan fedakar ruhlar da bütün tedbirleri almalı ve hem mevcut yangını 
söndürebilmek hem de daha pek çok “imdat” çağrısına icabet edebilmek için 
kendilerini mutlaka muhafaza etmelidirler. (20:47) -Nefis de insana 
emanettir. Kendisini rastgele ölüme atan insan, kulluğunun gereğini yerine 
getirmemiş olur. (22:45) -Vazifenin devam ve temâdisi emniyete bağlıdır. 
Rasûl-ü Ekrem (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz vahiyle müeyyed olduğu ve 
Allah tarafından korunduğu halde, Uhud’a çıkarken maddi açıdan da tedbirlerini 
tam almış, mesela Cebraîl aleyhisselamın ihbârıyla zırhının üzerine bir zırh 
daha giymiştir. Günümüzün manevi itfaiyecileri de her türlü tedbirlerini almalı 
ve yangınları söndürmeye çalışırken yanmamaya da azami dikkat etmelidirler. 
(23:35)</blockquote> 
Soru: 3) Aktiflik ve pasiflik açısından Habeşistan’a 
hicret ile Medine’ye hicret ve günümüzdeki hicretler arasında ne gibi farklar 
vardır? Bir muhacirin, kendini muhafaza hususunda, gidiş keyfiyetinin tesirinden 
bahsedilebilir mi? (26:40) 
<blockquote dir="ltr" style="MARGIN-RIGHT: 0px"> 
-Neticeleri itibarıyla çok bereketli olsa ve başka hayırları da meyve verse 
bile, Habeşistan’a hicret; öncelikle müşriklerin tasallutundan kurtulma, hayatî 
tehlikelerden korunma ve emniyet içinde dini yaşama niyetiyle 
gerçekleştirilmişti. (26:55) -Medine’ye hicrette de müşriklerin 
baskılarından kurtulma ve tuzaklarından emin olma bir ölçüde söz konusuydu. 
Fakat, bu defa Akabe’de Allah Rasûlü’ne (aleyhissalatu vesselam) biat eden ve 
Hazreti Mus’ab (radıyallahu anh) vesilesiyle İslam’a giren insanların davetleri 
de mevzubahisti. Buna bağlı olarak, Yesrib’i Medine’leştirme ve onu medeniyetin 
beşiği haline getirme gayesi melhuzdu. (27:40) -Günümüzdeki hicretler, 
Habeşistan’a ve Medine’ye gerçekleştirilen aslî plandaki o iki hicretten de 
farklıdır. İslam’ı daha rahat yaşamak ve öz değerlerimizi başkalarına da 
duyurmak için başka ülkelere gitmek bugün de olabilir. Ne var ki, gidilen 
yerlerde siteler oluşturma ve kendine göre dünyalar kurma mülahazası söz konusu 
değildir. (33:35) -Bugün bu hizmeti götürenler, gelecekte on milyonlara 
ulaşsalar ve insanları kendilerine baktıracak hale gelseler, fakat, dünyanın çok 
küçük bir yerinde kendilerine göre bir dünya kursalar, çok geniş alanlı bu 
açılıma bir kerte vurmuş ve cihan çapındaki bu mübarek harekete ihanet etmiş 
olurlar. Zira, “Demek ki, bunların maksatları da dünyeviymiş!” dedirtecek 
mülahazalara ve tavırlara girmek, bugüne kadar samimiyet, sadakat ve vefayla 
götürülen bu meseleye karşı en büyük ihanettir. (34:30)</blockquote>
</div>

Hicret ve Emniyet