Tîn Suresi
Mekke’de indirilmiş olup 8 âyettir. Bu sûre, adını ilk âyetinden almıştır. Allah Teâlâ bu sûrede insan nev’ini bütün yaratıkların en şereflisi kıldığını ve insanın âhirette Allah’ın huzurunda dünya hayatında yaptıklarından hesap vereceğini bildirmektedir.
وَالتّ۪ينِ وَالزَّيْتُونِۙ
İncir ve zeytin hakkı için!
وَطُورِ س۪ين۪ينَۙ
Sina dağı hakkı için!
وَهٰذَا الْبَلَدِ الْاَم۪ينِۙ
Bu emin belde hakkı için ki:
لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ٓي اَحْسَنِ تَقْو۪يمٍۘ
Biz insanı en mükemmel sûrette yarattık.
İlk üç âyette Hz. Musâ, Hz. Îsâ, Hz. Muhammed (aleyhimü’s-selam) gibi ulü’l-azm peygamberlere vahiy gelen kutlu yerlere dikkat çekilmiştir.
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ اَسْفَلَ سَافِل۪ينَۙ
Sonra da onu en aşağı derekeye düşürdük.
اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۜ
Ancak iman edip yararlı işler yapanlar müstesnadır. Onlara ise hiç eksilmeyen bir mükâfat vardır.
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدّ۪ينِۜ
Bütün bunlardan sonra ey insan, senin mahşere ve hesaba inanmana hangi engel kalabilir?
اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَحْكَمِ الْحَاكِم۪ينَ
Allah hakimlerin hâkimi değil midir?
Hz. Peygamber (a.s.m.) bu sûrenin sonunda: “Elbette! Ben de buna şahitlik edenlerde-nim!” denilmesini istemiştir. (Ebu Davud, İmam Ahmed).