132. Dua
132. Dua

يَا مَنْ هُوَ عِنْدَ الْمُنْكَسِرَةِ قُلُوبُهُمْ❁ هَا نَحْنُ مُنْكَسِرَةُ الْقُلُوبِ❁ يَا مَنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ❁ هَا نَحْنُ مُضْطَرُّونَ قَدْ ضَاقَتْ عَلَيْنَا الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْنَا اَنْفُسُنَا❁ إِنَّمَا نَشْكُوا بَثَّنَا وَحُزْنَنَا وَشِكَايَتَنَا وَكَمَدَنَا اِلَى اللّٰهِ

Ey her zaman (inayet ve sıyanetiyle) kırık kalplerin yanında olan Yüceler Yücesi! İşte kalbi kırıklar olarak biz de Senin huzurundayız... Ey ızdırar içinde dua eden kullarının yakarışlarına cevap veren ve onların sıkıntılarını gideren Yüceler Yücesi! İşte biz de canları gırtlağına dayanmış muzdarlar olarak huzuruna geldik. Yeryüzü bütün genişliğine rağmen üzerimize daraldı da daraldı. İçimizdeki sıkıntı da bizi çepeçevre sarıp kuşattı. Ey Yüceler Yücesi Allahım! Dağınık, hüzünlü, kederli halimizi Sana arz ediyoruz.