Cehalet Kaynaklı İnkâr

CEHALET KAYNAKLI İNKÂR

Bu meseleyi tam olarak anlayabilmek için evvela inkâr kelimesi üzerinde durmak gerekir. İnkâr denilen şey, Allah’ı kabul etmeme mânâsına gelebileceği gibi, bir insanı irdeleme mânâsına da gelmektedir. Ancak biz, kendisine yapılan iyiliği görmezden gelene veya kendine muhabbet gösterildiği hâlde buna karşı ilgisiz ve gafil kalana daha çok “münkir” yerine “nankör” ve “kadirnâşinas” deriz. Bunun yanında, Allah’ı (celle celâluhu) inkâr edene de “münkir” diyoruz. Binaenaleyh inkâr tavrını takınan insanlara “münkir” demek ve onların hareketlerini “inkâr” olarak isimlendirmek, hâl-i hazırda kullandığımız dilimizde çok bilinen bir husus değil. Haddizâtında, birine karşı alâka duyuluyor ve o kişi bu alâkaya cevap vermiyorsa, o kimseye karşı bir inkâr tavrının olduğunu söylemek de pekâlâ mümkündür. Bu misalde alâka duyana insaflı manasına “münsif”, karşılık vermeyene de “münkir” denir. Fakat biz, dilimizde çok meşhur olmadığından “münkir” tabirini değil de daha ziyade “vefasız” ve “kadir bilmez” gibi tabirleri kullanmayı tercih ederiz.