Karanlık Boğulurken

KARANLIK BOĞULURKEN

Şafak çoktan söktü, ufukta ışık cümbüşü,Zulmetler hırıltıda, soluk soluğa nurlar.

Çözülüyor bir bir ufkumdaki sis ve duman,Her yanda zümrüt saçlarıyla o yeni bahar…

Yollarda bir nesil var, sanki fetih ordusu,İki büklüm olmuş rükûa varıyor surlar.

Tâlihime tebessüm ediyor arz u semâ,Ve bir zafer tâkına doğru gidiyor yollar…

Bir bir gerçekleştiğinde bütün bu rüyalar,Dostlar şahlanır, düşmanın da yüreği hoplar.