Kur’ân-ı Kerim’in Haşri İspat Metodu

Kıyametin vukû bulacağı hususunda hiç kimsenin tereddüdü yoktur. Hatta günümüzün müspet ilmi ve ilim adamları da bu mevzuda ittifak hâlindedirler. Ancak onlar bu gerçeği çok uzun bir zaman sonra beklemektedirler. Hâlbuki fevkalâde hâdiseler o kadar çoktur ki, bunlardan birisiyle kıyamet kopabilir.

Meselâ, bidayette dünyadan koptuğu kabul edilen “Ay” neticede anasının sinesine dönmek istese işte dünya, atomik kanunlar içinde müthiş bir infilaka maruz kalır… Ve kıyamet kopuverir.

Bir hadis-i şerifte وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ âyetinin tefsiri münasebetiyle غَاسِقٍ ’i “Ay” ile anlatan Allah Resûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem) Hz. Âişe’ye (radıyallâhu anhâ) “Ay”ı göstermiş ve: فَإِنَّ هٰذَا هُوَ الْغَاسِقُ إِذَا وَقَبَ يَا عَائِشَةُ اسْتَعي۪ذ۪ي بِاللّٰهِ“Yâ Âişe! Şu zulmetle bürüyen ayın şerrinden Allah’a sığın!” buyurmuştur.¹

Ondandır ki, ehlullah rüyada ay görmeyi şerre, güneş görmeyi ise hayra alâmet sayar ve öyle tabir ederler.

Bir kuyruklu yıldız gelip küre-i arza çarpıp kıyameti koparabilir. Veya yanlış bir atom denemesi bu kıyametin kopmasına sebep olabilir. Zâhirî sebep ne olursa olsun bütün bunların ardında sebepleri elinde tutan Zât, sûra üfleme emrini verecek ve kıyameti koparacaktır.

Kur’ân-ı Kerim, bizim tespit edebildiğimize göre, öldükten sonra dirilme hakikatini iki grupta toplamıştır.

Birincisi: Kıyas-ı temsilî,

İkincisi: Nazîrini gösterme metodu.

Kur’ân bu iki şıkkı ele alırken bir makro âlemden, âfâkî delillerle haşrin meydana geleceğini, bir de normo (enfüsî) dediğimiz âlemden bunu anlatırken mikro âleme de inerek haşri ispat ediyor. Ayrıca Kur’ân-ı Kerim makro ve mikro âlemi birden ele alarak meseleyi anlatır ki, biz buna “âlemşümul delil” de diyebiliriz. Bu son kısımda ise mutlak yaratılış nazara verilir.