Kur’ân-ı Kerim’de Hz. Âdem’in yaratılışı ile ilgili yer alan âyetler, meseleyi kaderî plandan, yaratılışın değişik safhalarına kadar merhale merhale öyle ele alır ki, daha önce geçtiği üzere, ceninin anne karnında geçirdiği safhaları da Kur’ân’da okuyabiliriz. Yani Kur’ân-ı Kerim, Hz. Âdem’den sonra her insanın, annenin rahminde, yumurtanın sperm tarafından döllenmesinden bir insan halini alışına kadar geçirdiği safhaların yanı sıra, bunun öncesini ve ilk insanın menşeini bazen bir arada, bazen ayrı ayrı anlatır. Hem ilk insanın yaratılışında, hem de daha sonraki bütün insanların yaratılışında maddî planda ilk merhale toprak (تُرَابٍ – türab);⁹ ikincisi, balçık gibi yumuşak, yapışkan çamur (طِينٍ – tîn)¹⁰ ve bundan alınıp süzülmüş bir öz (سُلَالَةٍ مِنْ طِينٍ – sülâletün min tîn);¹¹ üçüncüsü, insan iskeleti hâline getirilen siyah, kokuşmaya müheyya, bir şekle konmuş ve kendisine bir yol, hedef tayin edilmiş balçık (حَمَإٍ مَسْنُونٍ – hame-i mesnun);¹² dördüncüsü, tın tın öten, pişirilmiş, kurutulmuş balçıktır (صَلْصَالٍ – salsâl).¹³