Bu hususlardan birini bir dinin mensupları temsil ediyorsa diğerini de diğer bir dinin tâbileri temsil etmektedir. Meselâ, Yahudilik’te kasten adam öldürüldüğünde af tarafına gidilmeden behemehal kâtilin öldürülmesi gerekmektedir.¹ Hıristiyanlıkta ise mutlaka affedilmesi lâzımdır.² Bu hâliyle birinde ifrat, diğerinde de tefrit vardır. Adalet ise, af yolu açık olmakla beraber kısasın yapılmasıdır.³ Nazarî ve amelî bütün bir hayat içinde bu şekilde adaleti görmek ve göstermek mümkündür.

Günümüzde çok bahis mevzuu edilen “sosyal adalet” ise, adalet anlayışının içtimaîye akseden bölümlerinden sadece biridir. Tasavvurda ve pratikte istikamete ermiş kimselerin adaletsizliği düşünülemeyeceği gibi, onlar arasında içtimaî adaletsizlikten söz etmek de asla bahis mevzuu olmayacaktır.

Belki sosyal adaletten ne anladığımızı merak edip soranlar da olacaktır. Ne var ki, sual-cevap mevzuu içine sıkıştıramayacağımız böyle bir hususu tahlilde, şimdilik fayda mülâhaza etmemekteyiz.