Bir defasında da Hazreti Ömer (radıyallâhu anh), muhakeme olmak üzere o zaman hakem tayin ettikleri Zeyd İbn Sâbit’in (radıyallâhu anh) huzuruna çıkmıştı. Halife içeri girerken Zeyd ona biraz iltifat etmiş ve oturması için yanındaki minderi göstermişti. Bunun üzerine Hazreti Ömer, Zeyd’e “İlk zulmü işledin!” diyerek mahkemede herkesin eşit olması gerektiğini vurgulamıştı.62 Hazreti Ömer’in bu tavrı, vicdanında bulunan o derin anlayışın, ilmin, irfanın ve Allah huzurunda hesap verme şuurunda olmanın ifadesiydi.
Benzeri pek çok misalden biri de; kılıcı insanları rahatsız eden birine Hazreti Ömer’in bir kırbaç vurmasıydı. Şöyle ki, bu zat farkında olmasa bile, insanlara kılıcının ucuyla eziyet ediyordu. Hazreti Ömer ona kırbaçla dokunuyor, sonra pişman oluyor ama ona bir kırbaç vurduğunu da söyleyemiyor. Bir sene sonra bu zatın hacca gideceğini öğrenen Hazreti Ömer, onu çağırıyor, yemek yediriyor. Hacda harcaması için biraz da para veriyor. Bunları niçin yaptığını da anlatıyor. Adam kendisinin hâdiseyi unuttuğunu söyleyince Hazreti Ömer, “Ben unutmadım. O günden beri o, kafamdan hiç çıkmadı.” diyor.