Kırık Testi

<div class="elementor-widget-container">
Allah ile münasebeti kavi tutmak lazım. 
 Bunun en önemli yollarından birisi insanlara karşı duyulan 
 ilgi ve alakadır. Size garip gelebilir bu tesbit ama 
 insanlara candan ilgi ve alaka İlahi rahmetin ihtizazına 
 vesile olacak derecede önemlidir. 
***
Günümüzde Ümmet-i Muhammed’de sebeplere 
 inanma meselesi çok büyütüldü. Hazreti Müsebbibü’l-Esbâbla 
 olan münasebetimizi kırdılar, çatlattılar. Artık insanlar 
 Allah’ın mevcudiyetini çok değil bir 50 yıl öncesine 
 nisbetle duymuyor ve hissetmiyorlar. O’nun sevdiklerine 
 karşı alaka da duymuyorlar. Halbuki Allah’ın mevcudiyetini 
 vicdanında hissetmek, O’nun sevdiklerini sevmek yeri 
 başka seylerle doldurulmayacak ölçüde önemli hususlar 
 arasındadır.
***
Bir hissimi ifade edeyim; ben namazların 
 arkasında dua ederken ellerimi sizin ellerinizin altına 
 koymuş gibi hissediyor ve dualarımın sizin dualarınızla 
 birlikte Arş-ı Rahman’a yukselmesini arzu ediyorum.
***
Kaside-i Bürde’den olan “Hüve’l-Habibullezi 
 turcâ şefaatuhu / Likülli hevlin mine’l-ehvâli muktehimi 
 / Mevlâye salli ve sellim dâimen ebedâ / Alâ Habibike 
 Hayri’l-halki küllihimi” parçasını Selef-i Salihin bela 
 ve musibetlerin yoğunlaştığı anlarda bin defa okurmuş.
***
“Rabbenâ lâ tuazzibnâ bi zünûbinâ. 
 Rebbenâ lâ tusallit aleynâ bi zünûbinâ men lâ yehâfuke 
 velâ yerhamunâ. Verzuknâ hayrayi-dünyâ vel-âhira. İnneke 
 alâ külli şey’in kadîr.” me’surattan olmayan ama ecdadın 
 çok yaptığı dualar arasındadır.
***
Keşke insanlar falana-filana lanet 
 yağdırma yerine o vakitlerini dua ile geçirseler. Keşke 
 şekilciliğin hakim olduğu ücret karşılığı Kur’an okuyanlar 
 gibi değil de, herkes kendi gönlünün derinliklerinden 
 kopan bir ses ile Allah’a yalvarsa. Keşke Cenab-ı Hakk’a 
 emir ve komut veriyor gibi değil de, bir dilenci hava 
 ve edasıyla O’nun kapısının tokmağına dokunulsa. Ve 
 keşke riya ve süm’aya açık olan mekanlarda değil de, 
 hiç kimsenin olmadığı Allah’a yürüme koyları sayılan 
 tenha yerlerde insanlar içlerini Allah’a dökse.
***
Dua ederken kalbin saffetinin bozulmaması 
 gerekir. Umumi yerlerde bu saffet balansını ayarlamak 
 ve muhafaza etmek çok zordur. Bu balansı ayarlayamayanlar 
 tenha yerlerde dua etmeyi tercih etmeliler. Riya ve 
 süm’a ile o duanın kolunu kanadını kırmamalılar. Bununla 
 beraber halk içinde insanların mevcudiyetini hissetmeksizin 
 Rabbisine yalvaranlar da elbette vardır. O yüreğe sahip 
 olanlara diyecek bir şeyim yok.
***
Dua makamında içimizden geçirdiğimiz, 
 mülahaza ettiğimiz her şeyi mutlaka Allah bilir; ancak 
 bunları telaffuz edersek melaike-i kiram onları yazar. 
 O zaman bizim dualarımız kabule arzedilmiş bir dilekçe 
 gibi olur. Sesin de, sessizliğin de yerine göre ayrı 
 ayrı manaları vardır.
***
İnsan bazan Rabbisi ile başbaşa kalıp 
 yana yakıla dua ettiği anlarda çıkarmış olduğu mırıltılar 
 ile birlikte bambaşka alemlere dalar. Öyle an olur ki 
 hayal dairesinin genişliği nisbetinde melekler ve melekler 
 ötesi alemlere gider; gider ve orada Cebrail’in (as) 
 adeta teşvikini alıyor gibi onun kendi sırtını sıvazladığını 
 ve “duaya devam et” dediğini işitir.
***
Dua ederken yaşadığım bir ruh haletimi 
 sizinle paylaşmak istiyorum; her duada İnsanlığın İftihar 
 Tablosu’na salat u selam okuyorum. Ardından ya ismen 
 teker teker hepsini zikrederek veya “…Ve alâ ihvânihî 
 minen nebiyyîne vel-mürselîn ve alel-melâiketil mukarrabîn 
 ve alâ ibâdikes salihîne min ehli’s-semâvâti ve ehli’l-aradîn..” 
 diyerek diğer peygamberleri de duama katıyorum. Aksi 
 halde Hazreti Adem, Hazreti Nuh ve diğerleri… sanki 
 bana küsmüşler gibi bir ruh haletinin içine giriyorum.
 Aynı ruh haleti vefatlarından sonra 
 Cenab-ı Hakk’ın izni ve inayetiyle tasarruf sahibi olduğuna 
 inanılan zatlar için de geçerli. Onun için Abdülkadir 
 Geylanî, eş-Şeyh Hasan el-Harakânî, eş-Şeyhü’l-Harrânî, 
 Akil el-Mübencî’yi anıyorum. Tabii ki Bediüzzaman, İmam 
 Rabbanî, Muhammed Bahaeddin Nakşibendî, Hasan Şazelî, 
 Ahmet Bedevî, Ahmet Rufâî… hepsini tek tek sayıyorum.
 
 Biliyorum bunların hiçbirisinin benim 
 duama ihtiyaçları yok. Ama içimden öyle geliyor ki; 
 “Neden senin intisabın bu kadar zayıf” diyecekler. Evet, 
 münasebeti kavi tutmak ve bunların Allah nezdinde –inşaallah- 
 iltimaslarının ilahi rahmeti ihtizaza getireceğine inanmak 
 lazım.
***
Büyük zatlara iltica edip, onları vesile 
 kılıp Allah’tan bir şeyler isterken çok dikkatli olmak 
 ve söylenecek sözleri çok iyi seçmek gerek. “Evliya-i 
 kiram hakkı için, hürmeti için” türünden şeylerle asıl 
 maksad ve meramımızı Allah’tan istemeliyiz. Aksi halde 
 o büyük zatları rencide etmenin ötesinde -Allah korusun- 
 farkında olmadan şirk deryalarına yelken açabiliriz.
</div>

Dua Hakıında Kısa Kısa…