Cenâb-ı Hak bu şekilde müttakilerin vasıflarını anlattıktan sonra şöyle buyurur: أُولٰۤئِكَ İşte ey Habibim! Nereden bakılırsa bakılsın her yönleriyle müstesna olan bu simalar, dırahşan çehreler, âbide şahsiyetler, iman ve İslâmiyet’le serfiraz olan şu kamet-i bâlâlar var ya, “İşte bunlar”:عَلٰى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ“Rabbilerinden dosdoğru bir yol üzerindedirler.”¹⁶ Bunlar, nazarînin ifade ettiği hakikatleri diyanetle güçlendirmiş, derinleştirmiş ve hayatlarının bir buudu hâline getirmişlerdir. Onlardaki iman hakikati, pratiğe dönüşmüştür: وَأُولٰۤئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ“İlle de bir kurtuluştan bahis söz konusuysa, işte kurtulanlarda bunlardır.”¹⁷

Dar bir meal çerçevesinde, basit ve kısaca yukarıdaki âyetlerin mealini arz etmeye çalışmamın sebebi şudur: Kur’ân’ı, اَلْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ¹⁸ ’den مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ¹⁹ ’e kadar, mânâ tabakalarına inerek, derinlemesine üzerinde düşünerek yeni bir dip dalga ile baştan sona müzakere ve mütalâa etmeliyiz. Öyle ki, “Allah’ım, Senin müstesna ve muhtevası engin olan o mükemmel kitabına uymaya çalışıyor; bu istikamette cehd ve gayrette bulunuyor ve bu işi yaparken de ins ü cin şeytanlarından Sana sığınıyoruz.” mülâhazasıyla dinin bize tahmil ettiği esasların neden ibaret olduğunu baştan sona ele almamız gerekiyor.

Kur’ân’ın Aydınlık İkliminde Yeni Ufuklara