Bu, ses güzelliğinin bütün bütün önemsiz ve nağmenin de gereksiz olduğu mânâsına gelmez. Güzel bir ses ve hoş bir nağme halis niyete daha bir derinlik katabilir, mânâ ve muhtevanın enginliğini ortaya koyabilir. Muteber hadis kitaplarında, Resûlullah’ın (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğu rivayet ediliyor: “Kur’ân-ı Kerim’i sesinizle güzelleştirin.” Bazıları diyorlar ki, râvi bunu yanlış ezberlemiş; hadis-i şerif حَسِّنُوا الْقُرْاٰنَ بِأَصْوَاتِكُمْ değil, حَسِّنُوا أَصْوَاتَكُمْ بِالْقُرْاٰنِ“Sesinizi Kur’ân okuyarak güzelleştirin.”⁵ şeklinde olmalı. Fakat, bana göre ikisi de olabilir ve iki ifade de doğrudur. Çünkü, Kur’ân’ın kendine göre bir güzelliği vardır ve güzel bir sesle, üslûbuna uygun olarak okuma o güzelliği ortaya çıkarma adına bir vesiledir. Eskiden beri, Kur’ân okuma hususunda tertil, tedvir ve hadr olmak üzere üç usûlden bahsedilir: Tertil, açık açık, tane tane, harfleri ve kelimeleri birbirinden ayırarak, Arapça bilen birinin okunan kısmın mânâsını zihninde takip edebileceği şekilde, aşr-ı şeriflerde olduğu gibi okumak; tedvir, namazlar ve mukabelelerdeki gibi biraz daha hareketli ama orta süratte okumak; hadr ise, daha da hareketli ve çabuk okumaktır. Bu usûllerden hangisiyle olursa olsun, mevcut güzelliğini ortaya koyacak şekilde, kendi musikisiyle ve ölçülü olarak seslendirme, Kur’ân’ı başkalarına sevdirme, onların vicdanında kelam-ı ilâhîye karşı saygı uyarma açısından çok önemlidir. Bu zaviyeden, Kur’ân’ı sesle güzelleştirme onun kendi güzelliğini ortaya koyma demek olur. Diğer rivayet ise, seslerinizi güzelleştirecek bir nağme arıyorsanız, sesinizle güzel bir şey ifade etmek istiyorsanız, Kur’ân’ı ele alın, onu değerlendirin, onu okuyun demektir.