Bu arada şunu da belirtmeliyim: İlle de herkes tarafından sevilme ve takdir edilme gibi bir derdimiz yoktur ve olmamalıdır. Kur’ân buyuruyor ki, “İman edip, makbul ve güzel işler yapanları Rahman (hem kendi indinde, hem de mahluklar nezdinde) sevimli kılacaktır.”³ Peygamber Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) bu âyet münasebetiyle buyurmuştur ki: “Yüce Allah bir kulunu sevince Cebrail’e, ‘Ben falanı/falanları sevdim, sen de sev!’ der. Bunun üzerine Cebrail (aleyhisselâm) da onu sever ve gökte olan meleklere, ‘Allah falanı sevmiştir, siz de seviniz!’ diye nida eder. Artık göklerdekiler de onu sever. Sonra yeryüzünde de onun için bir sevgi yerleşmiş olur.”⁴ Evet, iman edip salih amellere yapışanlar hakkında yerde ve gökte sevgi vaz’edilir. Fakat, imana, mü’mine, İslâm’a, müslime cibillî olarak düşmanlık besleyenler onları da tabiî ki sevmeyeceklerdir. Bugün de dine diyanete karşı düşmanlık yapanlar varsa, kendinizi onlara kat’iyen sevdiremezsiniz.

Kendi Üslûbumuzdan Fedakârlıkta Bulunamayız!…