Kur’ân-ı Kerim, كَفَرُوا (kâfirler) sözüyle elbetteki sadece 1400 sene evvel ayağının ucunu zor gören, çölden dışarıya hiç çıkmamış, çıplak gözüyle yıldızları anlamaya çalışan kâfirleri kasdetmiyordu. O günün insanına, “Gökler ve yerler bir bütündü, sonra Biz onları parçaladık, birbirinden ayırdık.” ifadesi, esasen bir şey anlatmaz. Yani, o günün insanı bu ifadelerden günümüz insanının anladığı ölçüde bir şey anlayamaz. Buradaki “kâfir” sözü, o devrin kâfirlerinden ziyade hakikatlere göz yuman, bugünün kâfirine bakmaktadır.

9. Her şeyin Sudan Yaratılması

“Sonra Biz, bütün canlıların hepsini sudan hay (canlı) kılıverdik.”¹⁶

En küçük bir hücreden, onun protein dizilerinden ve en büyük Kaliforniya çamına kadar hepsinin vücudunda en mühim unsur, sudur. Su olmadan hayatı düşünmeye imkân yoktur. Hz. Hayy u Kayyûm’un emriyle hayat, suların kenarında meydana gelmiştir ve büyük ölçüde sularda devam edegelmiştir.

Kısaca da olsa, yukarıda bahsini ettiğimiz meseleler şu hakikati teyit ediyor ki: Allah kâinatı konuşturuyor ve konuşan kâinata da Kur’ân’ı tercüman yapıyor.

b. Kur’ân, Esmâ-i İlâhiye Hazinelerinin Anahtarıdır

Âyât-ı tekvîniyeyi dile getiren Kur’ân-ı Mu’cizü’l-Beyan, âyât-ı tekvîniyeye tercüman olduğu gibi bütün göklerde, yerde, zeminde, insanın nefsinde gizli Esmâ-i İlâhiyeyi de ortaya çıkarıyor. Nerede hangi isim tecellî hâlindedir? Hangi isim nerede dalga dalgadır? İnsan hangi isme, toprak hangi isme dayanmaktadır? Kâinattaki bütün hâdiselerin arkasında neler vardır? İşte Kur’ân-ı Mu’cizü’l-Beyan, tercüman olarak bunları keşfedip ortaya çıkarmaktadır. Eğer yeryüzünde her şeyi bilen, ilim sahibi birisinin hükmü mevcut ise; her yerde bir temizlik varsa; muammasını çözemediğimiz bir hayat ve her şeyin yoktan var olması apaçık ortada ise, bunları birer isimle Kur’ân bize anlatmaktadır: