Ebû Leheb ve Ümmü Cemil’le alâkalı sûre de Velid b. Muğîre hâdisesinde olduğu gibi böyle bir sû-i âkıbetin mesajını taşımakta ve bu iki tâli’sizin durumlarını gözler önüne sermektedir. Evet, “O, alevli bir ateşte yanacak. Odun taşıyıcı olarak ve boynunda hurma lifinden bükülmüş bir ip olduğu hâlde karısı da (ateşe girecek).”⁵⁴ mealiyle ifade edilen sûre-i celile, Ebû Leheb ve hanımı Ümmü Cemil hakkında gaybî şehadette bulunarak, onların da hayatları boyunca iman etmeyeceklerini ve neticede Cehennem’e gireceklerini açıkça haber vermektedir.

Ebû Leheb ve hanımı, aile olarak İnsanlığın İftihar Tablosu’nun (sallallâhu aleyhi ve sellem) diriltici iklimine çok yakın oldukları hâlde O’ndan istifade edememe bahtsızlığına birer örnek sayılırlar. Dahası bu tâli’siz ailenin Peygamber Efendimiz’in kerimelerinden Rukiyye ve Ümmü Gülsüm ile evli olan oğulları Utbe ve Uteybe de, anne ve babalarından etkilenerek Nebiler Serveri’ne karşı hep düşmanca duygular sergilemişlerdir. Hatta oldukça edepten yoksun ve olabildiğine hoyrat bir kimliği olan Uteybe, Müslüman olanların halkası genişledikçe ve hele hanımının Müslümanlığını sezince iyiden iyiye kudurmuş, nihayet bir gün hanımının kolundan tutarak zorla huzur-u risaletpenahiye getirmiş ve Efendimiz’in yakasına yapışarak “Al kızını, onu boşuyorum!” deme saygısızlığında bulunmuştur. Bunun üzerine Efendimiz de ona, –Allah’ın ruhsatıyla– “Allah sana kelblerinden bir kelbi musallat etsin!” diyerek dünyevî akıbetini işaretlemiştir ki, bir süre sonra Yemen taraflarına giden bir ticaret kervanı içinde tam konaklama esnasında bir arslan gelerek Uteybe’yi bulup parçalamıştır; parçalamış ve Efendimiz’in ihbarını doğrulamıştır. Peygamber düşmanı bu zatın kardeşi Utbe ise, Mekke fethinden sonra İslâmiyet’i kabul edip saadete ermiştir.⁵⁵