– Yâ Muhammed! Sen mi hayırlısın yoksa baban mı? Allah Resûlü cevap verir:

– Senin baban da benim babam da Cehennem’dedir.

Husayn donakalır. Ne diyeceğini şaşırır. Bu sefer de Allah Resûlü sorar:

– Sen kaç ilâha tapıyorsun?

– Yedi ilâha; biri gökte, altısı yerde, der Husayn. Ve daha sonra da aralarında şöyle bir konuşma geçer:

– Yâ Husayn! Acıktığın zaman hangisinden yiyecek istersin?

– Göktekinden…

– Susayınca?

– Göktekinden…

– Evlât istediğinde?

– Yine göktekinden…

– Peki, yâ Husayn, hepsini göktekinden istediğin hâlde,niçin ibadette diğerlerini O’na şerik koşuyorsun?!.

Bu söz Husayn’ı ikna etmeye yeter.. sonra da gürül gürül “Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah” der ve o ışıktan topluluğa katılır.¹⁸

Bir başka defa, cismanî duyguların baskısı altında ezildiği şikâyetiyle bir delikanlı gelir O’nun huzuruna. Allah Resûlü onu karşısına oturtur ve sorar:

– O yapmak istediğinin anana yapılmasını ister misin?

– Hayır, yâ Resûlallah!

– Kız kardeşine yapılmasını ister misin?

– Hayır, yâ Resûlallah!

– Halana ister misin?

– Hayır, yâ Resûlallah!

– İşte, herkes de senin gibi birisinin anası, kızı, kız kardeşidir. Senin istemediğini onlar da istemezler. Sonra o tertemiz elini gencin sinesine kor, “Allahım, günahlarını mağfiret et, ayıplarını setret, kalbini temizle!” diye duada bulunur.

Delikanlı, kalkar gider. Sahabi diyor ki: “Aklı kalbiyle beraber öyle ikna olmuştu ki, artık aramızda ona iffet âbidesi nazarıyla bakardık.”¹⁹