4. Birinci Akabe Bey’atında bulunanlar.

5. İkinci Akabe Bey’atında bulunanlar.

6. Efendimiz’e (sallallâhu aleyhi ve sellem) Kuba’dan Medine’ye teşriflerinden evvel mülâki olan ilk muhacirler.

7. Bedir Ashabı.

8. Bedir’le Hudeybiye vak’ası arasında hicret edenler.

9. Bey’atü’r-Rıdvan Ashabı.

10. Halid b. Velid ve Amr İbnü’l-Âs gibi, Bey’atü’r-Rıdvan ile feth-i Mekke arasında hicret edenler.

11. Fetih’ten sonra Müslüman olanlar.

12. Fetih’te, “ashabıyla vedalaşması” mânâsında “Vida Haccı” ve son haccı olması hasebiyle “Veda Haccı” denilen hacda ve sair yerlerde Efendimiz’i görmüş olan çocuklar.

2. Sahabenin Büyüklüğü

Sahabe, enbiyâdan sonra, ittifakla insanlığın en büyükleridirler. Mutlak fazilet enbiyâya aittir ve onlara kat’iyen yetişilmez. Onlardan sonra sahabe gelir, bununla birlikte, hususî bazı faziletlerde, -mutlak fazilette değil- Benî İsrail peygamberlerinden bazılarının seviyesine erişen sahabilerin varlığından söz edilebilir.

Tekrar ediyorum bu, bazı sahabinin bazı faziletlerde, bazı peygamberlere ulaşması demektir. Aynı şekilde, hususî bazı faziletlerde Şah-ı Geylânî, İmam Rabbânî, Muhammed Bahauddin Nakşibend gibi zatlar, bir kısım hususî fazilette, “mercûhun râcihe rüçhaniyeti” esasına binaen, sahabiyle omuz omuza olabilir. Ancak, dünden bugüne, her zaman din adına sözleri hüccet, akılları kalbine yâr, kalbleri de akıllarına yâr, sineleri ulûm-i dîniye, akılları fünûn-u medeniye ile aydınlanmış, her asırda İmam Ebû Hanife ve İmam Şâfiî gibi müeddeb zatlardan müteşekkil cumhurun ittifakıyla, enbiyâdan sonra mutlak fazilet, sahabe-i kirama aittir.¹⁰