İslâm’ın ilk yıllarında doğmuş, babasının gördüğü işkencelere de şahit olmuştu. “Babamın başına yığılır, döver döver, döverlerdi; bir defasında Âs b. Vâil, gelip onu kurtarmıştı.” diye bunları nakleder.⁷¹ Hicrette on yaşında vardı yoktu. Bedir’de akranlarıyla birlikte Resûlullah’a arz edilmiş ve ayak parmaklarının uçlarına basıp, büyük görünmek istemelerine rağmen, Resûlullah kendilerini orduya dahil etmemişti. Boyları uzun da olsa, Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) yaşlarını soruyordu. Uhud’da da arzolunmuş, yine yaşı tutmadığı için orduya alınmamıştı. Arkadaşları gibi gözleri dopdolu, içi de hüzünlü evine dönmüştü. O gece sabaha kadar da hiç uyuyamamış ve: “Ne günahım var ki, beni Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) yolunda mücadele edecek sahabi topluluğu içine almadılar?” demiş, sızlanmıştı.⁷² Ancak bir-iki sene sonra reşit görülmüş ve Hendek Savaşı’na katılabilmişti.⁷³